INTERVIEW MET PIEN LAMBERMONT – DOOR JAN MAARTEN LEENTVAAR

INTERVIEW MET PIEN LAMBERMONT – DOOR JAN MAARTEN LEENTVAAR

Kun je iets vertellen over jezelf? Je leeftijd misschien… en hoe je aan de Hogewoerd terecht bent gekomen?

Ik word in november 80 – dat mag je best vragen – en ben hier komen wonen in voorjaar 2004. Daarvóór woonde ik in een woongroep, in een hofje tussen de Middelstegracht en de Uiterstegracht (Zwartehandspoort). Dat was een heerlijk huis, ik vond het erg om weg te gaan. Maar vanwege mijn spierziekte moest ik verhuizen naar een makkelijkere woning, zonder trappen. Ik heb lang gezocht en was heel blij dat ik deze woning op de Hogewoerd vond. Ik wilde niet in zo’n appartementencomplex terechtkomen en dit huis was echt een ‘geschenk’.

Kom je oorspronkelijk uit Leiden?

Nee, ik ben geboren in Zeist en heb in Amsterdam gestudeerd. Daarna ging ik in Utrecht wonen. Mijn ex-man werkte toen in Amsterdam, maar vanwege de reisafstand tussen Utrecht en Amsterdam kozen we voor Ter Aar, een heel leuk dorp om te wonen. Onze zoon was toen nog erg jong en het leek ons goed dat hij ‘buiten’ zou opgroeien.  Maar ik dacht wel: zodra de tijd daarvoor rijp is, gaan we weer weg uit het dorp. Je had toch een gebrek aan cultuur. Je moest voor allerlei dingen naar de stad. Ik heb er wel heerlijk gewoond en was actief in de politiek. Ik heb in de gemeenteraad gezeten en heb een nieuwe politieke partij opgericht. Vanuit Ter Aar verhuisde ik later naar Leiden met mijn zoon; intussen was ik gescheiden. Ik ging wonen aan de Middelstegracht, daar heb ik 17 jaar gewoond. Ik woon nu zo’n 30 jaar in Leiden.

Wat maakt het wonen in deze buurt zo leuk?

Alles is hier lekker dichtbij. Door mijn ziekte kan ik namelijk niet ver lopen en niet teveel dingen op een dag doen. En ik hou wel van ‘gedoe’ om me heen. Er is cultuur, er is leven. Ik erger me ook niet zo gauw aan dronken lui die uit de kroeg komen, dat hoort er gewoon bij.

Wat is er volgens jou veranderd in de wijk, sinds je hier woont?

Ik hoor dat de sociale cohesie is toegenomen. Door activiteiten is er meer samenhang tussen de mensen, ze ondernemen meer samen. Tenminste, dat is wat ik hoor. Ik weet niet alles, want ik doe de dingen die ik zelf belangrijk vind. Voor mij persoonlijk betekent het dat ik meer mensen ken. Zeker als je ergens nieuw komt wonen, zoals hier op de Hogewoerd, is het lastig om mensen te leren kennen. Je moet er wel wat voor doen. Mensen doen hun voordeur open en ze zijn wég. Veel mensen wonen hier ook maar kort, zoals expats.

Hoe is de Wijkgroep Buur(t)contacten ontstaan? Heb je dat zelf opgericht?

Ja, de Wijkgroep heb ik zelf opgericht. In 2007 is de Wet Maatschappelijke Ondersteuning vanuit het rijk naar de gemeenten gegaan. Toen werd ik voorzitter van de WMO-adviesraad in de gemeente Leiden. Dat heb ik 7 jaar gedaan. Wij moesten adviseren over het hele sociale domein. Toen kwam de Participatiewet: burgers werden aangemoedigd om zo lang mogelijk zelfstandig te blijven met behulp van vrienden, kennissen, buren… Ik dacht: dat is leuk gezegd maar als je je buren nooit ontmoet, hoe weet je dan of iemand boodschappen voor je kan doen?

Ik ging lichamelijk achteruit dus had geen energie meer om dit soort dingen te blijven doen. Dus moest ik het kleiner aanpakken, het dichterbij zoeken. Toen kreeg ik het idee om iedereen in de buurt te vragen: wat kunnen uw buren voor ú doen en wat wilt ú voor uw buren doen? Zo is het begonnen.  Samen met mijn overbuurman Koos Dam – inmiddels verhuisd – hebben wij een project opgericht en daar subsidie voor aangevraagd. Ook hebben we vrijwilligers getraind en flyers gemaakt. Bij iedereen in de wijk hebben we een flyer in de bus gedaan met de vraag of ze met mij contact wilden opnemen. We hebben hier anderhalf jaar over gedaan, met 10 vrijwilligers.

We kregen veel reacties van mensen die behoefte hadden aan activiteiten in de buurt. Toen gingen we ons omvormen naar Wijkgroep Buur(t)contacten. Ik zou overigens graag zien dat de wijkgroep, het sociale domein, onderdeel wordt van het Buurtcomité. We waren oorspronkelijk met 4 mensen, maar 2 zijn door persoonlijke omstandigheden afgehaakt. Ik doe dit dus nog maar met 1 vrijwilliger samen, maar het komt vooral op mij neer. Ik zou het graag willen overdragen, want straks lukt het mij niet meer.

Wat voor activiteiten organiseert de Wijkgroep?

We organiseren één keer in de maand de Buurtmaaltijd [elke 3e zondag in de maand vanaf 18.30 uur in café Plantage] en voorheen één keer in de maand een inloopochtend voor ouderen. Met de inloopochtenden zijn we per 1 maart gestopt vanwege te weinig animo. In het begin liep het goed en nodigden we soms sprekers uit of hielden we een thema aan. Maar een van de deelnemers van de inloopochtenden heeft het nu overgenomen en nu komen zij één keer per maand bij een deelnemer thuis om koffie te drinken. Dat is ook prima! Maar ik kan niet veel meer doen dan ik nu doe, ik moet het zelf ook nog volhouden. Ik zit altijd vol plannen maar lichamelijk lukt het niet altijd meer. De Nationale Burendag [22-9 aanstaande] gaan we nog wel even goed neerzetten!

Is er een specifieke doelgroep voor Wijkgroep Buur(t)contacten? Of is dit voor iedereen?

Wijkgroep Buur(t)contacten is er voor de hele buurt! De inloopochtenden waren alleen voor ouderen, want die hadden geen plek om samen te komen.

De maaltijden zijn voor de hele buurt, daar komt een heel gemêleerd gezelschap op af. Dat is wel de kernactiviteit, meer doe ik voorlopig ook niet. Dan heb ik meer vrijwilligers nodig.

Heb je een goede raad of spreuk voor de buurtbewoners?

Verbind mensen met elkaar! Het maakt niet uit wie je bent of wat je doet, maar zoek verbindingen. Daar word je altijd rijker van als mens. Ontmoet elkaar. Heb het niet over de verschillen maar heb plezier in het elkaar ontmoeten. Stop met oordelen, benader elkaar positief! En eentje van Aristoteles: “een beweging heeft een beweger nodig”. Als je zelf niks doet, gebeurt er niks. Ofwel: het leven doet niks met jou, jij moet iets met het leven doen!

Dus geen passiviteit, wachten tot mensen bij jou aankloppen, bedoel je?

Je hoeft niet altijd “aan de bak”, je bent het ook weleens zat, maar je kunt iets van het leven maken. En als iets niet lukt, kijk dan hoe je het wél kan organiseren.

Je hebt dan ook al heel wat bereikt met Buur(t)contacten!

Ja, en het is erg leuk om te doen! Het is “weerkaatst genoegen” zeg ik altijd: je krijgt er ook wat voor terug. Daar gaat het om. De kern is verbinden: als je mensen leert kennen, verlaagt dat de drempel om ergens hulp voor te vragen. En je wilt gewoon even weten hoe het met iemand gaat. Het is toch vreselijk als je hoort hoe eenzaam sommige mensen zijn?

Is het ook jullie missie om mensen van eenzaamheid te bevrijden?

Dat vind ik weer een te grote missie. Het is geen hulpverleningsproject. Maar het zou heel mooi zijn als ons werk als gevolg heeft dat er minder eenzame mensen zijn.

 Hoe zie je de toekomst van de wijk?

Ik wil eigenlijk niet zo’n visie op de toekomst hebben. We leven in het hier en nu. Je neemt het stapje waarvan je denkt dat dat morgen of overmorgen nodig is.  Ik hoop wel dat ons werk wordt overgenomen! Het moet blijven, ook als ik er niet meer ben. Als het zou verdwijnen is dat heel jammer, niet voor mezelf, maar omdat dit werk toch iets oproept in de buurt. Ik weet ook heus dat veel mensen het ontzettend druk hebben. Met name de jongere mensen, die benijd ik niet hoor. En niet iedereen heeft zin om zoiets te doen. Áls je het doet, moet je het wel vanuit je hart doen!

Wil je een oproep doen aan de buurt, om je ergens mee te helpen?

Ik heb met een lid van het Buurtcomité afgesproken om samen de Nationale Burendag te organiseren, op 22 september dit jaar. Ik zoek nog meer mensen die mee willen helpen met de voorbereidingen! U kunt zich aanmelden bij het Buurtcomité redactie@hethoogstewoerd.nl en via email buurcontacten@gmail.com

Comments are closed.